زندگی گیمی من - پارت 6
لاک پشت های نینجا از سری کامیک های غیر مارولی و دیسی بود که خیلی خوب ترکوند و انیمیشن ها و فیلمای خوب و بد زیادی ازش ساخته شدن که معروف ترینشون سریال لاک پشت های نینجا 2003 به کارگردانی Chuck Patton بود. سریالی با دوبله حق صدا و سیما و اون آهنگشـــ （￣︶￣）چه صبح ها ساعت 9 و ده که منتظر قسمت این کارتون در شبکه دو نبودیم و عین جو گیر های ادایش را درنیاوردیم...
آیا شما در بازی های خود لئوناردو میشدید یا رافائل ؟شایدم هم مایکی ؟ چون دانی طرفدار نداشت -.-
فکر میکنم برای هممون اولین ویلن خفن تاریخ شریدر با صداپیشگی بهمن هاشمی باشه، منکه چاقو میذاشتم بین انگشتام :/ لامصب خار و مادر ابهت بود این بشر نامیرای سگ جان :)
به هرحال برای مایی که دو آتیشه فن چهار لاکپشت ماجراجو بودیم فهمیدن اینکه اینا بازی هم دارن مثل این بود که به یه عشق رپ بگن آلبوم حصین اومده! یا به یک عشق کتاب بگن جورج اورل کتاب جدید داده! یا اصن معلم ریاضی مریض شه نیاد !
کاملا تابلو مثال هارو سلیقه ای زدم ولی خواستم همه حس کنید چقدر خوشحالی داره وقتی بدونی انیمیشن مورد علاقت بازی داره و میتونی با فشردن دکمه ها با اون شخصیت ها دنیا رو کاوش کنی ✨
به هرحال بازی های لاکپشت های نینجا ازون دست بازی هایی بودن خونه یه دوست آشنایی میبینی و باخودت میگی عرررر این بازی داره ؟!؟!؟! من میخوامممممم
در نهایت بدستش آوردم ":) اولین تجربه من از لاکپشت های نینجا بازی tmnt: mutant melee بود که کاملا برپایه سریالش ساخته شده. تجربه ای که منو اولین بار با حالت free room و قدرت نهایی آشنا کرد. زمانی که کمپانی کونامی خوش آوازه بود دیدن اسمش به این معنی بود که اثر حلال واری رو شاهدیم، همینطور هم بود ":) خبری از تنظیمات گرافیکی و گلیچ و باگ نبود شما انبوه شخصیت هایی رو تو حالت آزاد داشتید از کیسی جونز با سه تا لباس متفاوت بگیر تا ترایسراتون ها، هان، سه مدل شریدر و حتی اپریل ":) یه مدل اپریل داشت که نمیشد جلو خانواده انتخابش کرد :/
بعد از انتخاب شخصیت مکان های مختلفی رو داشتیم که وقایع سریال توش اتفاق افتادن مثل خونه لاک پشت ها، عمارت شریدر، کارخونه استاکمن، خونه اپریل و خوبیش این بود که لزوما فقط یک مکان نبودن مثلا مرحله ای داشتیم که یه دایناسور رباتیک میومد دنبالتون و محیط بازی خراب میشد باید میرفتید محیط جدید!
حالت آزاد اینطوری بود که کی بیشتر از همه از چهار تا بازیکن ( یکی خودش بقیه کامبویتر ) همرو میکشه و تعداد کیل هرکی بیشتر اون برندست :) یه مدلم داشت کی بیشتر صندوق گنج روحمل میکنه که واقعا مشقّت بار بود -.-
و پتک بود که میتوانستیم بر سر دشمنان فرود اورده و سریع تر کیل بگیریم ^^
مثلا این مرحله هر چند ثانیه یه ماشین یا کامیون میومد هرکی سر راحل بود رو زیر
میگرفت :/
اینطوری مراحلش تو ذهن موندگار تر بودن نه صرفا یک مپ ثابت خالی
اما جدا از حالت آزاد جذاب و مراحل متنوعش که محدودیت نداشتن مراحل داستانی بازی چیزی بود که اصن سمتش نمیرفتم 😂 چون دیگه میمردید زنده نمیشدید و چرا اینقدر سخت بودن :/
teenage mutant ninja turtles 2 nexus beetle
حداقل اینو سه نفره هم تونستیم تجربه کنیم :)
مشکل این بود که به تعداد پلیر ها نوار جون نداشتید ! همون یه دونه سهم همه بود.
این یکی رو نمیدونم چطوری گیر آوردیم ولی حقا که عجب بازی حق رو اعصابی بود که کیبورد رو بابتش شیکوندیم و فحش های جدیدی از خودمون ابداع کردیم :| چه بسیار ضرباتی که به کلید های نگون بخت کیبورد وارد نکردیم سر اینکه شونصد بار میمردیم تا یکی از مراحلش رو رد کنیم.
نبرد نکسوس قسمتی از همون سریال لاک پشت های نینجا بود که وارد مسابقات نکسوس میشن. این یکی حالت فری روم نداشت و نمیدونم چطروی میشد که ما گاهی نصب میکردیم و هشت تا شخصیت داشتیم اما گاهی نصب میکردیم و 5 تا شخصیت داشتیم :|
هیچوقت این راز افشا نشد ولی ما عاشق سلحشوریم :/ من نفهمیدم چرا بهش میگفتن سلهشور بعد فهمیدم یه مداح به اسم سلحشور داریم اصن دچار بحران هویت شده بودم .
خلاصه که شما سلحشور رو با داسش برمیداشتی دیگه هیچ باس فایتی جلودارد نبود :) بدترین انتخابم کاملا واضحه! دانی :/ این بشر قدرتشم این بود که سپر درست کنه.
لاک پشت های نینجا نبرد نکسوس بزرگ ترین بازی بود که تا اون زمان تو زندگیم تجربه کرده بودم و متنوع ترین مراحل رو داشت نه از نظر طراحی بلکه صرفا مکانش :/ چند تا مرحله زیرزمین نیویورک بود، چند تا تو سیاره های مختلف چند تا تو جنگل چند تا تو نیویورک تو کشتی و ...
ولی چیز چالش برانگیز بازی خود گیمپلی اون و مخصوصا مبارزاتش بود.ینی شما در بعضی مواقع تا مرز گسسته شدن پیش میرفتی تا یه یک جایی بپری به جای دیگه ( اینجانب دکمه اسپیس کیبورد رو شکستم و برای همیشه لق شد :/). دوربین بازی ثابت بود بعد شما یه دمیج از دشمنا میخوردی پرت میشدی خیلی عقب، حالا این به کنار بعضی وقتا از دره با همین شیوه پرت میشدی پایین و مرحله از اول -.-
یزید این بازی مال بچه ها نبود واقعا @_@
با گذر از مراحل بزن برو جلو، اسکیت سواری و زمانی میرسید به باس فایت های بازی که الحق متنوع و هرکدوم به شیوه ای چالش برانگیز بودن.
تسلیم ناپذیری و استقامت آموخت وقتی اینترنت و واکترو نبود 😎
فکر کنم این گیم بالای 100 مرحله متنوع اما با الگوی مشخص داشت، دشمناش از نینجا بگیر تا اولترام و هیولا و ... بودن، متاسفانه حملات ما اونچنان جذاب نبود و به ضربات تکی، پرتاب تیغ کم اثر و انداختن بمب ( اگه پیدا میشد ) خلاصه میشدن. یادمه اوج زمان بندی این بود که دکمه حمله رو نگه داریم بعد که حریف نزدیک شد ول کنیم تا ضربه با قدرت بیشتری بخوره و ذوق کنیم :/
هر مرحله میانگین ده دقیقه تموم میشد ولی شما باید آرزو میکردید پارکور عجیب
غریب جلوتون نباشه و اگرم بود اوکی دیگه یه دشمنی نباشه که رو هوا بهتون
تیر بزنه -.-
یه مراحلی داشت که ربات ها بهمون تیر میزدن بعد تیراندازی شون پشت هم طوری بود که شما رو هوا درحالی که دارید میافتاید هم چندتا تیر میخورید هی میرید عقب تر قشنگ میرید اول مپ😂
یه سری دشمن سرمون حوار میشدن.
فکر کنم هچوقت هیولای آخرین ایونت رو که دراگو بود نرفتم .
یه نکته باحال این بازی لابی یا قسمت home بود که همون خونه لاکپشت ها تو کارتونشه:)
اصن نکته مثبت بازی اینبود که یه مرحله گیر بیارید تو فضای باز که بشه فرار کرد😂
TMNT
اما بعد از بازی های کارتونی با گرافیک بدون تاریخ مصرف ^_^ یه بازی دیگه رو خونه رفیقم دیدم که اصن دیگه گفتم یا حضرت اسپلینتر و سایر موش های بزرگ سینما :| . یه بازی از انیمیشن لاک پشت های نینجا داستان برادری ساخته شده بود توسط UBSOFT! اونم با فروش 1 ملیون نسخه ای سال 2007 و گرافیک خیلی عالی ":)
میتونید تریلر بازی رو از کانالمون ببینید
کمتر کسی هست که انیمیشن داستان برادری خوشش نیاد چون واقعا داستان عالی، شخصیت پردازی عالی، انیمیشن شگرف و طراحی ها خیلی خوب بودن برخلاف فیلم های لایو اکشن آبکی شون -.- اما حالا فکر کن بازیشو تجربه کنی دیگه چه شود ":) بازی که داستانش درست مثل روایت انیمیشن پیش مرفت و ما چهار برادر رو در موقعیت های خودشون کنترل میکردیم. بالاخره تونستم لذت پارکور معروف لاکپشت ها بین ساختمون های نیویرک رو تجربه کنم ":)
چون تو بازی های قبلیش اونقدر نبود.
تاکید این بازی روی این بود که بدون دمیج خوردن اگه ادامه بدید امتیاز بیشتری میگیرید
و قدرت ویژه تون فعال میشه :) قدرتی که با یک ضربه دشمن رو کله پا میکرد:)
بازهم دوربین ثابت داشتیم و اینجا مکان های خاصی دشمنا بهمون حمله میکردن که اوایل اوباش خیابونی بودن و بعد نینجا ها سروکله شون پیدا شد. گیمپلی مبارزه این بازی چیزی بود که نسبت به تمام آثار قبلی خفن تر بود چون تو قبلیا، حالا اولی که خیلی فان بود دومی همش باید یه ضربه میزدی اما اینجا مبارزه ترکیبی طولانی تری داشتیم، فن های مشترک برادران و همینطور ضربه هایی که بیشتر نینجایی بودن تا تک مشت زدن":)
این گیمپلی کره ولی ازون طرف روند بازی رو خیلی ساده میکرد ینی شما تو هر سنی زدن دشمنا براتون سخت نبود و تنها چالش بازی پارکورش بود که نیافتید سقط شید ::)
یادمه نصب کردن این بازی هم متفاوت بود و یه فایل سیاه رنگی باید کامل میشد تا نصب بشه، آنقدر که من حسرت خوردم سر نصب نشدنش :( و حسادت ورزیدم که دوستم دارتش :( اما وقتی نصب شد به دوستامم دادم و بعدِ بازی، تو محله ادا بازی رو درمیاوردیم :/
واقعا شرم بر ما -.-
یه ویژگی باحال این نسخه در کنال گرافیک و گیمپلی باحالش اینبود که دیگه یه لاکپشت قوی بقیه ضعیف نبودن شما حین بازی میتونستید بین برادرا تعویض کنید و از قابلیت هاشون استفاده کنید ":) مثلا دانی پرش های خیلی بلند داشت یا رافائل از دیوار راست بالا میرفت و مایکی میتونست با نانچیکو هاش پرواز کنه که این آخری حرکت معروف و آیکانیک این سریه :) تو همه نسخه ها این پروازه بوده درحالی که یه کمپانی درستشون نکرده xd
در نهایت باس فایت های بازی یعنی غول های سنگی راحت النبرد بودن .
بعد از این سری من بازی های Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows و Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutants in Manhattan رو تجربه کردم که خب دیگه جذابیت سابق رو نداشتن و این سری یه درمیون بازی خوب و بد براش میاد. مثل Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder's Revenge که سبک کلاسیک کارتونی داره ، موفق هم بوده خیلی اما خودم بیشتر دلم میخواد ببینم TMNT: The Last Ronin چجوری در میاد :)
.
⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬⩬
.
.
شما چه خاطراتی با سری لاک پشت های نینجا دارید ؟ برامون بگید ":)