ایـــکســـــ پــــــــــی

از بین مطالبی که میتونم به گیم و گیمر ها ربطش بدم چند تایی رو انتخاب کردم، شایدم همرو انتخاب کردم 🤔 یه سری چیزایی که دیدم گیمر ها تو فضای بدون اینترنت داشتن بهش فکر میکردن یا دربارش حرف میزدن.

گیمر بودن تو ایران

به قول دکتر صحرایی خودمون، گیمر به کسی میگن که بازی میکنه. این بازی میتونه هرچیزی باشه و هیچ جایی از استاندارد گیمر بودن ننوشتن. مثلا کسی که با موبایل کلش اف کلنز بازی میکنه هم گیمره، اونی که رو کامبیوتر زغالی کانتر 1.6 پلی میده هم گیمره و اونیم که 60 دلار بی زبون پول میده تا رو پلستیشن 5 اسلیم پرو بازی کنه هم گیمره.

بازی های ویدئویی یه مدل تفریح هستن که خیلیامون برای گذران اوقات فراغت انجام میدیم. بعضیاشون آنلاینن و یه سری داستانی اما یه چیزی که این مدت زیاد دیدم این بود که خیلیا میگفتن " چرا مثل یه آدم عادی تو کشور های دیگه تنها دغدغه من تریلر رزیدنت اویل 9 نیست"

ببینید بروبچ! این بازنمایی رسانه های مختلف از واژه"گیمر بودن" از یه گیمر آمریکایی چه تصویری تو ذهن شما ساخته؟

تصویری که ترکیبی از غرب زدگی، خود تحقیری و برداشت های اشتباهه و در نتیجه باعث میشه هممون فکر کنیم اولا آمریکا بهترین جای دنیاست، دوما یه جوان آمریکایی بی دغدغه هم سن ما به راحتی با پول توجیبیش یه سیستم الله ناموسی میبنده و عیش دنیا و آخرت رو میکنه. تمام فکر اون اینکه GTA بعدی رو زوتر از موعد بخره و اصن نمیدونه ایران کجاست :)

خب این تصویر اشتباهه دوزتان -.- نه تنها چیزی به اسم "بی دغدغه" بودن وجود نداره بلکه اصن بدون دغدغه بودن باعث خودکشی میشه! موضوع فقط یه تفریح مثل گیم زدن نیست. شما اگه دغدغه نداشته باشید بعد یه مدت دیوونه میشید. اگه من بیام تو اینستاگرام (که توصیه میکنم پاکش کنید) فقط پیج های اتاق گیمینگ و کیس گیمینگ ببینم ناخوداگاه حس میکنم این یه زندگی عادیه! البته این درباره کل بلاگر ها، دلقک ها و بقیه پیج ها هم هست.

این زندگی واقعی نیست بچه ها! این فقط یه تصویر تبلیغاتی خوشگل شده با ادیت و پول اسپانسره!

بخش دوم اینکه اصن تو کشور های دیگه بی دغدغه نیستن، اونام انبوهی از مشکلات زندگی مثل وام تحصیلی، قسط بیمه، اجاره خونه سنگین، تورم و افسردگی دست و پنجه نرم میکنن. نه اینکه ما خوبیم و ازین حرفای صدا و سیمایی ولی اونجام بهشت نیست. منتهی ازونجایی که ما رو جهان سوم اسم گذاری کردن و تو سرمون زدن باعث شده مشکلاتمون رو بزرگ تر ببینیم و برعکس خوبی های اونارو بیشتر ببینیم. یه آمار سریع دربیاری اغلب گیمر ها که اصن تو آسیان و درصد خیلی خیلی کمی ازونها اونقدر پولدارن که سیستم خفن داشته باشن یا برای بازی های جدید هزینه کنن.

اصن همین استیم، اوج تعداد بازیکن همزمان استیم 40 ملیون نفره و تعداد گیمر های پی سی جهان بالای 600 ملیون نفر! حالا تو همین 40 ملیون نفر محبوب ترین سخت افزار همچنان یه سیستم متوسط رو به پایینه :|

با این قیمت دلار چطور بازی کنم؟

یه چیزی هم زیاد تو کامنت ها دیدم، این بود که با این دلار 140 تومنی (تا الان که اینو نوشتم) چطوری بازی بخریم. ببینید بچه ها شما یه سری نیاز حیاتی دارید مثل مسکن و خوراک و پوشاک، بعدش یه سری نیاز دیگه مثل سوخت و اجاره و رفت و آمد و تازه بعدش میاید سراغ تفریح، تفریحات مختلف مثل کتاب، فیلم، بازی و ...

این همه جای جهان ثابته

حالا، ای جوانی که میخوای با دلار 140 تومنی بازی 60 دلاری بخری که میشه حدود 8 ملیون تومن! تفریح کنی، اصن بودجه شو داری؟

جدا ازینکه یه سری سیاست های کشور اشتباهه که همه چیزش به دلار وابسته شده ولی واقعا اگه ندارید برید کرکی بازی کنید. اینقدر خودتونو عذاب ندین که از سازنده حمایت یا فرهنگ سازی کنم.

مشتی زنده بمون اول حمایت پیشکش!

البته بازی ایرانی رو کرکی بازی نکنید بچه ها -.- کار خدا پسندانه ای نیست.

نه که کرکی کار درستی باشه ولی وقتی اون شرکت تورو تحریم کرده یعنی نمیخواد تو مشتریش باشی، تو چرا اصرار داری بهش پول بدی؟ باز حداقل یه عده اشتراک گیم پس میخرن یا نمیدونم ازین گیفت کارت ها میخرن ارزون تر میاد ولی 8 ملیون پول یه بازی بدی؟ به خودت بیا گیمر آمریکایی مانند! شرایط اینجا اینطوریه که ارزش پول نسبت به دلار کمه و پرداخت مستقیم وجود نداره.

سعی نکنید یه تصویر برش خورده از یه جایی رو برای خودتون الگو قرار بدین. تو خود اروپا هم منتظر تخفیف و حراجی میمونن، گاهی حتی فحش ناجورم میدن که آقا پولمو پس بده این بازیت آشغاله! چون اون 70 دلار پول خوردشون نیست! ارزش داره اونجا.

بازیساز ایرانی مهاجرت کن!

این چیز بیشتر از بقیه چیزا رفت رو مخ من که همه باید هجرت کنن، اونم برای ساده ترین نیاز های زندگی!

مهاجرت یه تصمیم مهم و شخصیه ولی اینطوری نکنید با خودتون که وای اگه پامو بذارم تو هلند همه چیز درست میشه، ده سال بعد خودتونو تو رستوران درحال کار کردن پیدا کنید و تو همون موقعیت بمونید!

مهاجرت برای کسی که خیلی خیلی خیلی مجبور میشه خب یه چیز اجبایه و زمین خدام بزرگه، خودشم میگه اگه بهتون ظلم کردن و نتونستید مقاومت کنید هجرت کنید و یه مدل دیگشم اینکه طرف یه نقشه ای داره، میدونه کجا باید بره و کارش چیه، میره و با برنامه و شناختی که داره ازونجا موفق میشه.

یه عدم داریم که تا بهشون میگی امارات داره گیمر جذب میکنه پا میشن ساک رو میبندن که من هدف زندگیم رو یافتم!

نه مشتی! شما مفت خور و گش×اد تشریف داری و اونجا هم بری ازت چیزی در نمیاد. اینو بدون! تازه تو سرتم میزنن.

یا اینکه اینقدر تو رسانه تو سرت میکنن که یه بنز اس کلاس نداری پس بدبختی، فکر میکنی مهاجرت کنی داشتن بنز میشه نیاز اولیه و حقت!

یه جورایی توقعاتتون رو فانتزی میکنن.

میدونم کشور های پیشرفته اقتصاد پایدار تری دارن حداقل برتریشون اینه دیگه ولی معنیش این نیست که همه شاد و خوشحالن.

حالا یکی میاد اینو نشونم میده بهش میگن ناراحتی برگرد یا جیره خور -.-

باو منم اون کلیپ هایی که شما دیدید رو دیدم و میدونم فساد اینجا زیاده ولی صفر و صدی نباشید.

برای نیاز های ساده یا الکی و از روی احساسات مهاجرت کردن نتیجش پشیمونی میشه. اون توقعات فانتزی و ذهنیت اینکه" فقط یه زندگی معمولی داشته باشم" هم خودتونو هدر میده و هم تو اون جایی که مهاجرت کردید یه کارگر شهروند درجه 2 حساب میشید. نگاه زندگی غرب رو تقلید نکنید بچه ها! توی اون جامعه به خاطر حذف کردن یه سری باور ها در طول تاریخ، الان زندگیشون اینکه کی بهتر میتونه زیست کنه. ماشین خفن به ماشین خفن تر خونه بزرگ به خونه بزرگ تر، شهرت به شهرت بیشتر تبدیل شه و...

این نوع نگاه به زندگی سازنده نیست. آره شما مالیات میدی یا سرکار میری ولی ارزشتون رو چی داره مشخص میکنه؟

پول توی جیبتون؟ مدل ماشین؟ مارک لباس؟

اون سیستم اینطور طراحی شده که شمارو تو یه گردونه بی انتها به کار بگیره تا منافع چهار تا سرمایه دار رو تامین کنید.

اما بازیساز ایرانی کجای این جا میگیره؟

زندگی معمولی میخوای؟

تعریفت از زندگی معمولی با توجه به ارزش هایی که باهاش بزرگ شدی چیه؟

یا اینکه باز اون تصویره ساختگی رو کردید زندگی معمولی؟

میخوای از راه سرگرمی و اثر گذاری روی جامعه ات بازی بسازی یا اینکه فقط تو یه جایی مثل EA کمک کنی یه دی ال سی توسعه بدن؟ تا بعدش سایت های ایرانی با ذوق و شوق بگن آهاییی مردم! اون اسب رو میبینی تو بازی فلانی؟ پاهاشو یه ایرانی ساخته!

جریان ساز و تولید کننده یا تحت امر و اثرپذیر؟

منظورم این نیست که اینجا آنریل اینجن وطنی ساختن یا اقتصاد سالمی داریم ولی میخوام این ذهنیتتون درباره اطرافتون رو شفاف کنید. موضوع فقط امکانات زندگی و بازی سازی نیست، موضوع اینکه ما کجای جهانیم، کجا میخوایم بریم و نقش شما اینجا چیه؟ نگاه به چهارتا مدیر مسئول ریغو نکنید، همتون هجرت کنید کی وضعیت رو تغییر میده؟ یکی از بیرون بیاد محض رضای خدا ایران رو آباد کنه، بعد فرش قرمز پهن کنه تا برگردید؟

چون هممون میدونیم این مغز ها بر نمی گردن. سودش میرسه به اون کشوری که بهش مهاجرت کردن.

باز یه سری از بازیساز ها مهاجرت میکنن ولی مخاطب کارهاشون و هدفشون فرهنگ ایران و این ناحیه هستش که باز خوبه، یه سری که کلا فقط میخوان برن، کجا و برای چی شو نمیدونن فقط میخوان برننن

میدونم شرایط از بیرون و درون سخته ولی ساختن چیزی که خودت بهش اعتقاد و باور داری برای جایی که دوسش داری با وجود اینکه تف هم کف دستت نمیندازن حس خوبی داره. میدونم واقع گرایانه نیست و باید خرجی خودمونم دربیاریم، نمیشه به عنوان یه شغل مطمئن تو این اقتصاد ناپایدار بهش نگاه کرد ولی میشه کارایی کرد، از زاویه ای دیگه ای نگاه کرد یا بقیه رو حمایت کرد.

خیلی فردگرا هستیم ما خاورمیونه ای ها. فرد نگرایید! جمع بگرایید.

هرکی درباره گیم بنویسه عادی سازه

پسسسر بابت این تو زومجی اوباش کردمااا

نه دوستان ":) نوشتن درباره گیم، پرداختن به کار و کاسبی یا دیدن فیلم زشت و خجالت آور نیست. اولا که اصن اگه حکومت عوض هم بشه تا چند سال درگیری داخلی به طول طبیعی هست، اوضاع به شدت نا آرام و شرایط خیلی سخت تر از الان میشه. اونموع اون مشاغلی که تا الان مجبورش کردی کار نکنه چجوری میخواد زنده بمونه؟ دولت بهش یارانه میده؟ دولتی وجود نداره

اگرم اوضاع همینطور بمونه هم که دیگه عالی، همینطوری از زندگی عقبی دیگه عقب ترم افتادی!

و تفریح کردنم همینه، غریزه بقای ما طوری تنظیم شده که حواسمون رو پرت کنه. من اگه مدام تحت اخبار کشتار و جنایات قرار بگیرم آخرش یه حرکت نابخردانه ای میزنم پس مغزم میگه که برو تفریح کن تا دیوونه نشی. به خاطر همین تمام این مدت تو آپاراتمون داشتم حرف میزدم و بازی میکردم.

هممون تو رسانه ها از اعتصاب کردن شنیدیم ولی به خاطر احساسی که اون لحظه داریم ازش برداشت اشتباه میکنیم. اعتصاب های اعتراضی یه اثری تو بازار دارن و یه اثر روانی تو رسانه ایجاد میکنن. الان یوتوبر مملکت ویدئو بذاره نذاره اتفاقی نمیافته یا فلان سایت اخبار گیمی کار بکنه یا نکنه.

اما اگه تمام برنج فروشا، کامیون دارا یا سایت های فروشگاهی اعتصاب کنن چی میشه؟ فشار میاد به سیستم

نه که توی آنلاین شاپ اثری نداری ولی باید قبل از اعتصاب یا حرکت اعتراضی اصلا نگاه بکنید شما کجای سیستم قرار دارید و چه اثری دارید روش میذاید تا بعدش بفهمید چطور میتونید مراتب اعتراض خود را به گوش ناشنوای مسئولان برسانید.

بعد اهالی این سایت با اهالی اون سایت جنگ میکردن که چرا کار خودتو میکنی مثل ما روزی شونصد تا خبر از اتصال اینترنت نمیذاری

ناموسا سر همین اخبار الکی که اینترنت وصل میشه هی مرفتم تو سایتش.

به عنوان سخن نهایی بگم که، بیشتر از حمله یه کشور دیگه امیدم به خودمونه تا جامعه ای بهتر و برای اهداف بالاتر بسازیم. حتی با قدم های خیلی کوچک!

تا بعد ":)