ایـــکســـــ پــــــــــی

فونت و نوشتار

font

تاحالا به متون نوشته شده داخل بازی ها دقت کردین؟

از عنوانش گرفته تا جملاتی که توی منوی بازی میبینید. بعضی وقتا فونت یا استایل متن یه بازی میتونه اطلاعات زیادی ازش به ما بده، از نوشته و عنوانش چه حسی میگیریم؟ مارو یاد چه سبکی از بازی ها میندازه؟ چه حسی ازش میگیریم؟...

فونت ها یا شکل نوشتار کلمات از زمان سگ میرزا وجود داشته و بهمون کمک میکنه لحن یه موضوع رو متوجه بشیم. لحنش میتونه خشن و ترسناک باشه یا بامزه و مامانی. به این مثال ها توجه کنید:

به عکس ماشین و معنی کلمات توجه نکنید، فقط فرم متن رو نگاه کنید. کلمات کشیده شده، متنی که انگار با اسپری رو دیوار نوشتن، نا منظم و پر پیچ و خمه، حاشیه های تیزی داره و انگار بی قانونه! متن بالایی هم " need for speed" کشیده شده و مثل مسیر مسابقه یا وقتی با سرعت چیزی از جلو چشمتون رد میشه.

در کل حس و حال بی قانونی، خیابونی بودن و لاتی پر کردن بهمون میده و ندید میفهمیم این بازی درباره سرعته، توش با پلیس اوباش میکنن و قانون گریزی زیاده ":)

اما الان این یکی متن رو داشته باشید:

اگه من ندونم این عنوان چه بازیه که خب میدونم چیه -.- ولی فرض کنیم نمیدونم از فونتش میتونم بفهمم تو جهان مدرن جریان داره چون حروف کشیده، گوشه هاشون تیز و خیلی مرتب منظم هستن. یکم دقیق تر که بشیم و مثلا اون برش کنار y یا حرف A پایین رو ببینیم میشه حس کرد که بازی تو آینده اتفاق میافته.

لازمه که طراح ها انواع فونت ها مثل serif یا sans serif و .. , وزن ها "ضخامت حروف" و استایل ها رو بشناسن تا موقع طراحی عنوان و منو های بازی دچار اشتباه نشن، متن ما هم باید خوانا و واضح باشه هم با حس بازی متناسب باشه، یه نمونه آشنا بهتون بدم. همتون دارک سولز رو میدونید چیه ، خونین، خشن، سخت و مبهم

حالا که عنوانش رو اینطوری بنویسیم چی؟

معمولا نهایت گودرت طراحی فونت رو میذارن برای عنوان بازی که توی پوستر ها و تبلیغات خوب دیده بشه و منو های داخل بازی تمرکزشون روی قابل خوندن بودنه تا استایل های عجق وجق چون گیمر باید بخونه چی نوشته اون تو! یه دوره ای بود تو همه بازی های ایرانی به صورت پیشفرض یه فونت titr یا lalezar میذاشتن که اصن به هویت بازی نمیومد و خیلی زشت بود.

زشت نباشید -.-

اما pattern یا الگو ها

اشکال و فرم هایی که به شیوه های مختلف تو بازی تکرار میشن و باعث میشن تو مغزمون یه حالت تریاک مانندی شکل بگیره، حفظشون کنیم ناخوداگاه و بیشتر تو جهان بازی فرو بریم. این الگو ها میتونن ناشی از فرهنگ، احساسات، طبیعت، تاریخ یا سبک های هنری مختلف باشن. اگه با فکر و منطق اونهارو جلوی چشم گیمر قرار بدیم میتونن حاوی پیام هم باشن.

یه پترن میتونه یه تیکه از لوگو باشه، تصویر سازی ساده یا یه سری فرم و شکل معنی دار که یه ربطی به فضا و قصه اون بازی دارن. از قدیم و تو حوزه های مختلف وجود داشته که یه جورایی کمک میکنه اون چیزه (برند یا محصول) بیشتر تو ذهن شما حک بشه.

به هولو نایت سیلک سانگ نگاه کنید!

نوار جون شخصیت اصلی رو با سرش مقایسه کنید، شبیه همن نه؟ ":) این مثلا یه مدل الگوهه که با فضای بازی همخوانی داره و هنری هم هست چون بیشتر بازی ها اون نوار جون رو یه مستطیل تو پر باریک طراحی میکنن. یا به لامپ ها نگاه کنید، تو همه بازی ها ازین اجسام هست و هیچکس نمیاد دونه دونه اینارو طراحی کنه، بلکه متناسب با فضای بازی میان چند تا میسازن و دیگه همه جا همونارو میچینن.

معمولا بازی های فانتزی یا تخیلی طراحی خاصی دارن ولی بازی های واقع گرایانه مثل GTA میان از الگو های واقعی استفاده میکنن تو طراحی هاشون.

بعضی وقتا نه فقط تو یه بازی بلکه تو یه مجموعه هم ما نشان هایی رو داریم که پیوسته تکرار میشن و یه جوری هویت اون مجموعه رو نشون میدن، مثلا رزیدنت اویل رو به زامبی، ویروس و مدیریت مهماتش میشناسیم. اما اگه بگیم کدوم الگوی تصویری زیاد توش تکرار میشه، دربارش صحبت میشه و آشناست میتونیم بگیم این علامته :

نماد شرکت آمربلا به عنوان عامل همه بدبختی ها، شرارت ها و جبهه باطل تو کل بازی های رزیدنت اویل تکرار میشه، تو اسناد گم شده، تو حکاکی دیوار ها، تو نماد لباس ها و...

یه جور حس این رو داره که انگار اینا پشت همه چیز هستن و یه قدم از شما جلوترن همیشه.

الگو فقط این نیست که یه عکس یا شکل رو هی همه جا تکرار کنید، بلکه باید بدونید چی هست و کجا ها بهتره قرارش بدید تا یا پیام رسون باشه یا به حس بازی بیشتر کمک کنه. پترن میتونه یه الگوی مستقل باشه یا تکرار یه نماد خاص، مثلا لوگوی آمبرلا که الان دیدیم یه نماده ولی به عنوان الگو خیلی جاها تکرار هم میشه.

نماد چیه؟

قسمت بعدی خواهیم فهمید :*)