ایـــکســـــ پــــــــــی

دنیای ویدئو گیم هم مثل خیلی از حوزه های تولید رسانه دیگه تحت تاثیر یه سری قوانین و سیاست هایی قرار میگیره، قوانینی که بعضیاش به صورت مستقیم و بعضیاش به صورت غیر مستقیم رو فرایند تولید اثر میذارن. نظام رده بندی سنی، میزان خشونت، محدودیت های فرهنگی و امنیتی، بعضی از ازین موارد هستند. به طور مثال یه بازی میتونه تو کشوری رده سنی +18 بگیره و تو کشور دیگه ای +13، که این روی مجوز پخش توش اثر میذاره.

بعضی کشور ها مثل چین و همین مهد دلیران خودمون در مقابل تولیدات سرگرمی و رسانه سیاست های بسته تری دارن که نیتش لزوما خیر نیست ^_^ مثلا به فلانی، فکو فامیل های فلانی، آشنایان فلانی و عقاید فلانی برنخورهه و کلا مطابق این چهارچوبی که ما میگیم بسازید. در جبهه مقابل کشور هایی مثل آمریکا و ژاپن قوانین بازتری برای تجارت و تولید دارند. به همین خاطر تنوع، سود آوری و کیفیت بیشتری دارن ":)

.

.

البته به این معنی نیست که هرچی خواستی بسازی ×_×

آزادیـــ تو این موارد شامل یه سری قانون نانوشته هستش که بعضیاش منطقی و بعضیاش توطئه در کار است 🗿 مثلا در کل بشر شما نباید درباره مسائل امنیتی بازی بسازید.

یا بازی هایی که پرده های عفت را میدرن از اون دسته گیم هان که اگه یه سیاست مدار مردمی هم بخواید بنظر بیاید بهتره یه خودی نشون بدید. هرچند این بازیا کلا از ذهن مریضی ساخته و توسط ذهن های مریضی تجربه میشن

بازی هایی دیگه ای هم هستند که تو کشور های مختلفی به دلایل مختلفی از خشونت گرفته تا مسائل سیاسی ممنوع میشن و ملت کمتر میرن سراغ ساختشون. موضوع ما بیشتر بازی های جنگی هستند که یه چیزی غیر "از آمریکا جهان رو نجات میده" باشن.

یه بارم داستان رو ازون زاویه ببینیم :)

منظورم یه بازی استراتیژی با قابلیت انتخاب کردن جبهه نیست، منظورم یه قصه شنیدنیه از زوایاییه که زیاد درباره شون نشنیدیم. حداقل تو دنیای بازی. شما میتونید بازی های مختلفی رو با روایت های خلاقانه پیدا کنید."

.

.

بیاید واضح شویم ^_^

بازی Freedom Fighters یا مبارزان آزادی، یه روایت متفاوت داره ! میپرسین چی؟

خب ":) تصور کنید تو جنگ جهانی دوم نه آلمان نه آمریکا بلکه شوروی برنده میشد. نمیدونم چرا ولی به خودی میزنن و آلمان رو بمبارون اتمی میکنن :/ کمونیست گودرت اول بشر میشه و آمریکا در محاصره شوروی قرار میگیره. آمریکا اشغال میشه و ما کجاییم؟

ما در نقش یه لوله کشیم که به نام کریس که میشیم مبارز راه آزادی !

حالا یه بازی دیگه

بازی We Happy Few یا مایکم خوشحالیم؟، یه روایت متفاوت داره! میپرسین چی؟

خب":) تصور کنید روزولزت رئیس جمهور وقت آمریکا تو جنگ جهانی دوم ترور میشد و آمریکا هیچوقت تو جنگ شرکت نمیکرد، آلمان آب خوردن اروپا رو میگرفت و حالا ابرقدرتیه کـــــــــــــــه دیکتاتوریه و با مواد شیمایی مردم رو شنگول نگه میداره، رو بچه هاشون آزمایش میکنه و حافظه مردم رو پاک میکنه.

داستان این بازی منطقی تر و بیشتر درباره شهروند های بریتانیای مظلومه که چطور یه ماجرایی رو پشت سر میذارن و یه طوری حکومت رو سرنگون میکنن، حالا بماند که یه جایی میفهمن آلمان ها یه مدت با تانک کاغذی اینارو ترسوندن اینام مقاومت نکردن :/

البته گیمپلی بازی ظاهرا چیز مالی نبود و شکست خورد.

بازی Atomic Heart یا قلب اتمی، یه روایت متفاوت داره! میپرسین چی؟

خب، بازم تصور کنید روسیه جنگ جهانی دوم رو برد و کمونیست برنده شد، اینبار یه تکنولوژی پیدا میکنن به اسم پلیمر و همه زار و زندگی شونو با پلیمر مزین میکنن انگار تبرکه :/ تکنولوژی عجیب پلیمر و پیشرفت هوش مصنوعی موجب انقلاب ربات ها میشه و خوشبختانه اینجا شما یه مامور KGB هستید که باید جریان رو متوقف کنید.

خوبه حداقل اینجا روسی هستیم.

بازی The Wolfenstein یا گرگشتاین :/، یه روایت متفاوت داره! میپرسین چی؟

خب ولفنشتاین اسم شناخته شدی تری از بقیست، دیگه بالاخره اولین بازی شوتر جهان توسط سلطان جان کارمک! روایت این بازی اینطوریه که اگه آلمان جنگ جهانی دوم رو میبرد و همچین آمریکا رو میپوکوند که دیگه آبراهام گولدن لیکلنم نتونه درستش کنه چی میشد؟ آلمان بزرگترین ابرقدرت با خفن ترین تکنولوژی ممکن ":)

خب ما در نقش آمریکای مظلوم جهان نخوار :( با آلمانِ اَخه بده جیززه مبارزه خواهیم کرد و همچین خشونتی تو بازی هست که شمارو ارضای روحی میکنه.

تو بازی های معروف دیگه ای مثل فالوت هم چین بمب اتم زده به آمریکا، تو pray جان اف کندی ترور نشده و آمریکا پیشرفت فضایی کرده و تو فضا با شوروی که یه گونه فضایی از دستش در رفته میجنگه.

.

.

.

با نگاه کوتاهی به این مثال ها اولین چیزی که به ذهنم میاد اینکه یا ما امریکایی ها برنده جنگیم! یا اگه شما برنده اید جنبه ندارید و دنیا رو به فنا میدید :/ نکته جالب تر سطحی بودن این فرمانروایی هاست، همشون به یه شخص، ماده یا عنصر عجیب غریب بستن و همونم باعث نابودی شون میشه @_@.

نیازی نیست سناریو رو تغییر بدیم، بلکه میخوایم داستان رو از یه زاویه دیگه روایت کنیم تا نکات ناگفته اون یکی رو ببینیم. دیگه هممون میدونیم که برنده های جنگ جهانی دوم همچین گلی به سر بشریت نزدن و کافیه شما نفت داشته باشید، با نام دموکراسی میان درونتون !_! منظورم اینکه این طرف ما با آثار حق و خفنی مثل بایوشاک و وکتور طرفیم یا Mirror’s Edge که هم کمونیست رو حسابی و مفصل توضیح دادن هم دیکتاتوری خالص ولی اون طرف بوم کیه که دموکراسی و آمریکا رو قلقلک بده؟

یکم سخته، که شما برنده یه نبرد رو به باد نقد بگیری، نه اینکه مثل چین مستبد باشه و شمارو سانسور کنه بلکه واسه سود، باز به خودش وابسته میشید -.- ینی میشه نظام آمریکا که اقتصاد اول شده رو حسابی کوبید ولی باز برای سود، انتشار و اینا به خودش متکی هستید 😂 این حس رو به آدم میده که آخه تو که خودت نیازمند اینایی دردت چیه ؟!

.

.

ولی ما نیاز به این نقد داریم، چه وزارت ارشاد بیاد سانسور بکنه چه غرب با دل گشاد استقبال کنه!

.

.

یکی از این موارد که خوب نشون داد آمریکا قهرمان نیست باز خیلی پر حاشیه ای بود به نام spec ops space of the line

آمریکا هیچوقت قهرمان خیرخواه و ناجی نبوده اما فرصتی برای رشد کسب و کار؟ بله ^^، آزادی بیان؟ بله ^^، اقتصاد آزاد؟ بله ^^ و یه سری موارد مثبت دیگه... سازندگان اسپیس اف د لاین اون روی تصمیمات سیاسی رو نشونمون دادند.

space of the line ساخته استدیو آلمانی Yager Development به کارگردانی Cory Davis قصه یک تراژدی سیاسی تو سال های دوری رو روایت میکنه که آب حکم نفت رو داره ( که تو منطقه ما داره ) و دبی تبدیل به جهنم غیرقابل سکونت شده. خلاصه که نیرو های آمریکایی میان که دموکراسی برقرار کنن ولی اوضاع اونطور که باید پیش نمیره و تو این بازی با چندین پایان مختلف، گرافیک خفن و گیمپلی تمیز شما میبینید که جنگ چه روی واقعی داره !

روی تاریکی که توش خبری از پایان خوش و قهرمان بازی نیست...

و سیاستی که روش لاپوشونی میکنه، سرباز هایی که دیوانه میشن و مردمی که در بخت سیاه خود غرق شده و تماشا میکنن.

خوشبختانه تو ژاپن هم بزرگمردی هست که نشون میده جنگ و سیاست چه می‌کنند. سلطان کوجیما با سری متال گیر!

متالگیر مجموعه بازی معروفیه که هم سبک "مخفی کاری " رو ایجاد کرد هم موضوعاتی که بهشون میپردازه دیگه جنگ و بزن بکش نیست، بلکه به جای اینکه نشون بده این شخصیت قهرمان همیشه خوب داستانه، بیشتر نشون میده تصمیمات بالا دستی ها چطوری آدما رو تغییر میده، سیاست مدار ها چه بازی هایی رو ممکنه راه بندازن.

یکی از اعجاز های این مجموعه این بوده که خیلی چیزا رو جلو جلو پیشبینی کرده مثلا اینکه دولت ها میان با سیستم هایی به مردم دروغ میگن راجع به چیزی و ذهنشون رو هدایت میکنن تا رای بیان ...

.

.

ولی برگردیم به اول پست، چرا کسی از غزه بازی بسازه باید بازیش رو سازمان ضد ترور عنگلستان پاک کنه؟ آیا تاحالا ازین اتفاقات افتاده؟ نکنه دنیا فکر کرده اسرائیل ناجی گوگولی بشریت هست که تو سینما و گیم نباید بهش توهین کنیم؟

بازی Fursan al-Aqsa اثر آقای نیدال نجیم برزیلی بازی شوتر سوم شخصی درباره شهروندی به اسم احمده که تو اسرائیل میافته زندان و بیرون که میاد میبینه خانوادش مردن و میپونده به جنبش مقاومت تا انتقام و این حرفا

جالبه که این بازی تو آلمان و فرانسه ممنوعه، انگلستان به استیم منطقه خودش دستور داده پاکش کنه ولی تو آمریکا قابل دسترسه :). حیف آلمان -.- به خودت بیا مرد.

بازی فرسال الاقصا نه یه بازی ضد یهودی بلکه ضد سیاست رژیم اسرائیله که توش وقایع هفتم اکتبر هم شامل میشه و این به مذاق یه عده خوش نیومده. هرچند که خیلیام خوششون اومد که یه دیدگاه سیاسی جدید به موضوع داره. سالهاست که جنگ ابزاری برای هدف سیاست مدار هایی شده که هرگز به جنگ نمیرن، نمیشه گفت تو این بازی قدرت کی خوب یا بده اما بازی آقای نجیم خیلی ساده نشون میده چطور یه شهروند تبدیل به جنگ جو میشه.

کافیه چیزایی که براش ارزش داره رو بزور بگیرید.

دیگه فرقی نداره آلمانی باشه یا فلسطینی، زیاد با روی خوش ازتون استقبال نمیکنه ":)

یه نکته خوب که درباره این بازی هست، اینکه توسط یک نفر و بدون حمایت دولتی ساخته شده. این مستقل بودن ارزشمنده ^_^

.

.

☠☠☠

خیلی طولانی شد امیدوارم خسته کننده نبوده باشه، نظر شما چیه ؟

بهتر نیست کنار کالاف دیوتی و بتفیلد ازین بازی ها هم باشن تا اینقدر یک طرفه نشه؟