ایـــکســـــ پــــــــــی

توی تاریخ گیم اولین کاراکتر خانم رو ساموس آران (1986) شخصیت اول بازی متروید از شرکت نینتندو میدونن، کاراکتری که صحبت نمیکرد و به خاطر زرهی که به تن داشت تا آخر بازی نمیفهمیدید که زن بود یا مرد.

البته نه اینکه هیچ زنی نبود منظورم اولین شخصیت اصلی و قابل بازیه.

بعد ها کارگردان های دیگه ای هم تصمیم گرفتند اون تصویر کلیشه ای وجود زن در گیم هارو بشکنن و اونهارو به عنوان کاراکتر قابل بازی طراحی کنن البته که اونقدرام روشن فکر نبودن و اغلب شخصیت ها جاذبه خاک بر سری داشتند -.-

ورود خانم ها به گیم با این هدف صورت گرفت که بازیساز ها میخواستند نقش فعالی بهشون بدن و از اون حالت " باید دوست دخترت رو نجات بدی " متنوع ترش کنند. با این وجود از جذابیت های اونطوری هم غافل نشدند تا مخاطب هارو جذب کنند، از ترفند هایی مثل اندام برجسته ، لباس های تنگ و کاراکتر های درو داف استفاده کردن که نمونه هاشون رو میتونید ببینید :)

این کار با اعتراض گروه ها و رسانه های مختلفی همراه بود و آمار و ارقام نشون میداد درصد کاراکتر های زن تو گیم خیلی کمتر از مرده و اونام که هستند انگار واسه جذب جوانان سست عنصر ساخته شدن :/

در کنار این کارن دیل و پیتر پی تیل تو مطالعاتشون سال 2005 این قضیه جذابیت های جنسی رو برجسته تر کردند و با آمار نشون دادند تصویر خانما تو بازی های اون دوران 80 درصد این سه حالته :

• 1- جنسی
• 2- کم لباس
• 3- داف و نشون دادن زیبایی ها

این دوران از سال 1990 تا 2005 رو شامل مشه ( تحقیق رو 500 تا بازی با محوریت یا شخصیت خانم)

اصلاحاتی تو این زمینه انجام شد تا این استفاده تبلیغاتی از بانوان که درصدشون تو گیمر ها بیشتر از کاراکتر هاشون بود ازبین بره و مقدمه ای واسه استفاده تبلیغاتی دیگه باز بشه .

بعد ها شخصیت های بهتری خلق شدن که میشه گفت دوران بلوغی بود تو این عرصه، کاراکتر هایی مثل الکس از سری هلف لایف که هم ویژگی های زنانه تری داشتند ،هم لباس پوشیده تر -.- و هم ماجراجو بودند. به شخصه فکر میکنم این بهترین تصویر سازی از کاراکتر زنه چون هم هویت جنسی خودش رو داره هم مثل کلیشه های قدیم نیازی نیست از شر دزد ها و متجاوز ها نجاتش بدیم.

شودان به عنوان شخصیت منفی بازی سیستم شاک ( یه هوش مصنوعی با ظاهر زنانه) به عنوان یکی از خوف ترین شخصیت منفی های گیم شناخته شد، ایدا وانگ در نقش جاسوس مستقل تو رزیدنت اویل با ضرافت های دقیقش و شخصیت های فاینال فانتزی ...

اثر گذاری یه شخصیت زمانی بیشتر میشه که رفتار هاش واقعی تر باشن، مثلا یکی که یه دفعه میادهمرو میزنه زیاد باحال نیست اما وقتی میبینیم مثل ما میترسه، عر میزنه، تکیه میکنه ،گول میخوره و چیزای دیگه بیشتر حس میکنیم یه آدمیزاده .

بعد از اینکه سری آنچارتد با الهام از تومب رایدر اما با شخصیت مرد موفق شد، اسکوئر انیکس تصمیم گرفت سری لارا کرافت رو ریبوت کنه و اینبار تغییر!

لارا کرافت جدید در نقش یه دختر میترسه، دستپاچه میشه، با وجود اینکه آموزش های مختلف دیده ولی بعد از اولین قتل حالش وحشتناک بد میشه، میاد گوشت حیوون رو ببره چندشش میشه، جیغ میزنه، آروم آروم وسایلش رو ارتقا میده ،ناشی بازی درمیاره و خلاصه باور پذیره

نه به عنوان یه زن که همه قویه

بلکه به عنوان یه دختر جوون و کم تجربه تو موقعیت سخت

عصر جدید شخصیت پردازی ها در کنار لارا کرافت جدید یه شخصیت خیلی عمقی اما غیرقابل بازی هم ساخت به نام الی ^_^ الی به عنوان دخترخونده جوئل تو بازی last of us همه نگاه هارو به خودش خیره کرد، علاوه بر جو سنگین احساسی بازی شخصیت پردازی این دختر خیلی تو دل برو بود.

البته اوضاع به این مثبتی هم پیش نرفت و یه شخصیت توسط استاد کوجیما طراحی شد به نام Quiet که فقط استاد میتونست همچین چیزی بسازه اونم سال 2015 :/

اما این روند طراحی کاراکتر ها و شخصیت پردازی ها الان به کجا رفته ؟

یعنی فمنیستی بازی :|

باگ اکثر ایده های کارارکتر سازی این بود که ما میدونم شخصیت مرد به چی شناخته میشه ، حامی، رقابت دوست و تستسترون :| خب، این ویژگی ها باعث رفتار هایی میشن که ما بهشون میگیم رفتار مردانه مثل قدرت بدنی، تمرکز رو یه موضوع و حس رقابت جویی شون اما تفکر فمنیست چیکار کرد ؟

خب فمنیست شعار برابری خواهی بین این دو جنسیت رو میخواست که خوبه ! ولی نظام سرمایه داری این فرصت و غنیمت شمرد و گفت ما که کارگر مرد داریم، زنم میخوایم پس تو این ایدئولوژی اینو تلقین کرد که شمام باید مثل مرد ها باشید تا اینطوری چرخ دنده های اقتصادشون رو بچرخونه. چیزایی مثل حقوق برابر خوب بودن اما فمنیست ها گفتن چرا بازیساز ها بیشترشون مردن، چرا مدیر ها مردن ، بازیگر و ...

حالا جالبه کارگر و شغل های خطرناک رو نمیخوان :/

اینطوری شد که مسیر این جنبش از ساختن هویت خانما رفت تو " هرچیزی که دلمون خواست باید مثل مردها باشه "

کسایی مثل Jeroen Jannsz و Raynel G. Martis و خب رسانه های دیگه اومدم آمار منتشر کردن که نسبت مردا به زنا تو بازی ها چطوریه ، مثلا درمیاورن تو بازی Tomb Raider: Angel of Darkness نسبت زنا به مردا 40 به 60 درصده، 3 تا شخصیت اصلی مرد داریم و 3 تا زن اما 70 درصد شخصیت های فرعی مرد هستند ...

این درصد بندی ها مقدمه ای بود واسه جنبش های بعد از خودش، قوائد نانوشته ای که تو مراسم اسکار سینما مطرح شدن ( درصد خاصی از عامل تولید و بازیگر ها باید قشر خاص یا جنسیت خاصی باشن ) و الان آروم آروم تو گیم هم داره دیده میشه.

با نگاهی به بازی های منتشر شده تو 2023 و 2024 تو پوستر هاشون میشه دید این قضیه رو که انگار بازی که توش همه مرد باشن نداریم دیگه.

جریان های سیاسی امروزه دارن سعی میکنن تاثیر مرد هارو کم کنن تا یه پیرمرد فکستنی مثل بایدن رئیس جمهور بشه که ازش خبرنگار بپرسه بستنیت چه طعمیه :/

نه جدی بی ربط نیست اینا ولی اثر گذاره رو همیدیگه.

توی نسخه دوم last of us الی یه ماشین کشتار وحشی احمق تشنه انتقام شد که البته لزبین هم شد :/، حمله مردم به این بازی شدید بود و سازندگان میگفتن این داستان این کاراکتر رو میطلبید اما عمده نقد ها این بود که حالا الی همجسنگرا شد به کنار چرا جوئل رو اینطوری حذف کردید؟! که در جواب گفتند میخواستیم انگیزه انتقام تقویت بشه .

باریک الله :/

با مشورت شرکت هاییی مثل سوئیت بی بی به استدیو های مطرح شاهد ساخته شدن کاراکتر هایی مثل ساگا اندرسون بودیم تو بازی آلن ویک

اما این به این معنی نیست که این مسیر داره سازمان دهی شده میره به جایی، بلکه کمپانی هایی هم هستن که نخوندم وار دارن میرن جلو مثل استدیو time shift کره ای که یه بازی به اسم stellar blade داره با شخصیت های زن زیاد و این مدلی :|

شخصیت مورد علاقه مونث شماتو گیم کیه ؟

پست طولانی شد و چند روز صرف نوشتنش رفت. امیدوارم خسته نشده باشید و مفید بوده باشه :)

من برم دنبال چیزای سیاسی جدید بگردم :/