ایـــکســـــ پــــــــــی

قصه قسمت اول از سه گانه تومب رایدر از لارا کرافت 21 ساله ای شروع میشه که هم سن و سال خودمه ^_^ البته با آمادگی جسمانی بیشتر :| .اون یه باستان شناس تازه کاره که خانواده شیمورا رو قانع کرده که شما از نوادگان یاماتای هستیدددد^_^ و با همین جمله و یکم پیازداغ اضافه بودجه سفر اکتشافی رو درمیاره که رفیقش که از خانواده شیموراست رو ببره جزیره ، کدوم جزیره ؟ جزیره گمشده و مرموز یاماتای تو مثلث اژدها ( مثلث برمودا)

ازونجایی که چیزی بارش نیست یه محقق رو به ورشکستگی رهبری تیم رو به عهده میگیره به اسم جیمز ویتمن! اما اون تنها نیست، دوست خانوادگی لارا که اونو مثل دخترش دوست داره ینی کنراد راس همراهشونه که تفنگ دار سلطنتیه :)

در کنارشون سم نیشیمورا ( اسم غربی فامیلی شرقی) دوست لاراست که عکاسی کنه از شواهد، یه مکانیک شکاک به اسم جاسلیس ریس، جویا مایاوا ماهیگیر گنده مهربان گریم در نقش سکان دار و یه متخصص الکترونیک خرخون به اسم الکس وایس

لارا که اصرار داره برن تو مثلث و دکتر مخالفه، در نتیجه وارد میشن طوفان میزنه کشتی شون نصف میشه تا باشه لارا دیگه تصمیمات جیمز باندی نگیره -.-

خلاصه با نابودی کشتی گیمپلی بازی دست ما میاد، جایی که میفهمیم این بازی اصلا شبیه آنچارتد که سهام دارای سونی میگن شیهشه نیست، بلکه خیلی خونین تر و وحشی تره، بهتون فرصت اشتباه نمیده و همین که از یه بدبختی در میاید میافتید تو بدبختی دیگه :|

گرافیک و فیزیک بازی به عنوان یه اثر نسل هفتمی واقعا زیبا و کار شده ، آتیش واقع گرایانه، فیزیک آب و عکس العمل وسیله ها نسبت به هم خیلی باحالن و نشون میده پای این بازی وقت گذاشن واقعا :) . طبیعت وحشی تو بازی یکی از عناصر اصلیه، طوفان و باد و بارون باعث تخریب های سنگین میشن و اگه سریع نباشید با یه مرگ متفاوت مواجه میشید .

درسته :) مرگ های لارا کرافت یکنواخت نیستند و هر موقعیت کاستین مرگ خودشو داره مثلا گرگ گلوتونو جر میده، یه میلگرد از بدتنتون رد میشه، سرتون میخوره به سنگ، زیر کوه له میشید و...

خلاصه که اشکتون رو درمیاره :(

تمام بازی تو یک جزیره جریان داره و به خاطر نفرین جزیره که باعث گیر افتادن مردم زیادی تو اونجا شده. از پژوهش گر ها و ارتش ژاپن که سعی کردن راز یاماتای رو بفهمن تا گروه های خلافکار که اومدن گنجینه هارو غارت کنن رو میبینیم . گنجینه هایی که میخواستند قاچاق بشن و همینطور اگه طالب مراحل فرعی باشید، با حل کردن معما ها به گنجینه های گنده تری میرسید که نمیدونم چرا نشون نمیده :/

البته که به خاطر نیروی جزیره هرچی میاد تو دیگه نمیتونه خارج بشه! در قسمتی از بازی میتونید ناو های جنگی گنده ای روببینید که اونام زمین گیر شدن و فکر میکنید این همه آدم که اینجا گیر کردن چی شدن ؟!

شدن فرقه برادران یاماتای پرست به جز اصغر بقال :|

فرقه ای که یاماتای رو میپرسته و قصد داره برای اون قربانی انجام بده !

سری tomb rider از روز اولی که ساخته شد مشهور بود به معما های پلتفرمر و گاهی سخت :) معمایی برای بدست آوردن گنجینه ها که شامل پریدن از درو دیوار، توجه به فیزیک اجسام و عکس العمل به موقع بود .

مثلا تو سری rsedint evil معما ها اینطورین که یه وسیله رو پیدا کنیم، جفت و جور کنیم و یا دنبال اشیا بگردیم و معمای مینی گیم مانند حل کنیم مثل پازل

اما تو تومب رایدر معما ها برپایه فیزیک اجسام هستند، شما با نگه داشتن کلید غریزه یا همچین چیزی میتونید ببینید که چه چیزایی دارید مثلا سکو ها، وسایل سنگین و سبک، قرقره ها و طناب و.. سعی شده که معما ها با محیط هایی که توشون هستند هماهنگ باشن .

به طور مثال میرید تو یه معبد و با بقایای کسایی که اونجا بودن مواجه میشید مثل جعبه مهمات و چیزای قدیمی، حالا اینا یه طوری قرار گرفتن که میشه با چیدن اونها به قسمت بالایی معبد رسید.

یا اینکه وارد قسمتی میشید که باد شدید توش میوزه و باید سرعت عمل به خرج بدید، به کمک اهرم در هارو ببنیدید و سریع یه مسیر رو طی کنید تا زمانی که دوباره باد درو باز کرد خودتون رو برسونید به نقطه فلان .

سطح سختی معما ها متفاوت و تنوعشون زیاده

نقشه tomb rider بزرگ نیست ولی کاوش توش اصلا حس تکرار نمیده، راستش کاوش اون چنان کاوش کردنم نیست که گم بشید یا عین رد دد یه مرحله فرعی بزرگ گیرتون بیاد، همون چند متر این طرف اون طرف تر یه معبده ، چند تا گنجینه و نامه به علاوه آیتم میشه جایزه کاوشتون ولی کاوش لذت بخشه :)

چطوری ؟

خب مارفته رفته وسایلمون بروز میشن و میتونیم از مکان های بیشتری بالابریم، سر بخوریم یا دیوار ها رو خراب کنیم ، همزمان پریدن ، عکس المعمل به موقع واسه گرفتن گوشه ها و یه حالت سنگ نوردی این محیط ماجراجویی رو بیشتر شبیه به یه انسان علیه طبیعت وحشی میکنه.

چون یه حرکت اشتبا صاف میفرستتون پیش پدر مرحوم :|

اول گفتم که بازی با تخریب کشتی و فرار کردن از انفجار و طوفان نشون میده اصلا شوخی نداره و دوستانه نیست. بر خلاف دست پخت سوئیت بی بی و آنیتا سرکسیان و سایر woke ها لارا کرافت ابدا یک زن فمنیست همه فن حریف نیست، هیکلش شبیه بدنساز های تغییر جنسیت یافته نیست و فاز گنگ هم نداره.

همون اول اینو میفهمید که چقدر رشد شخصیت برای سازنده ها مهمه، لارا وحشت زده از بقیه جدا میشه، به زحمت میتونه فرار کنه و از ترس میلرزه، درد میکشه یه طوری که شمام درد بکشید :|

شاید باباش آدم خفنی بوده ولی خودش تو این قسمت نوبی بیش نیست. صحنه هایی که مجبور میشه اولین گوزنی که شکار کردید رو سلاخی کنه حالش بد میشه، اولین مهاجمی رو که میکشه گریه میکنه و تهوع میگیره. همه اینا نشون دهنده اوایل رشد این کاراکتر تو سخت ترین محیط ممکن هستند.

اینطوریم نیست که عین تارزان خودش به مرور یاد بگیره ، بلکه کاراکتر های دیگه داستان خیلی بهش کمک میکنن و این نقطه قوت داستان بازیه. هر شخصیت به لارا نصیحت میکنه، بهش ابزاری میده یا باهاش بحث میکنه.

این درگیری بین شخصیت و لارا بازی رو از حالت تک بعدی خارج میکنه، نشون میده ذهنش درگیره ، عذاب وجدان داره و استرس رو باید تحمل کنه

مثلا جایی که لارا میفهمه جزیره نفرین شده، کسی حرفش رو باور نمیکنه و بحث ودرگیری بالا میگیره

شخصیت های مختلف با ویژگی های ماجراجویی باحالی تو بازی قرار دارن که تنوعشون روی کاراکتر اصلی یعنی لارا اثر بذاره، بطور مثال کاراکتر Conrad Roth مرد مسن و کوماندوییه که شخصیت آروم و کاریزماتیکی داره، همون اوایل به لارا کمک میکنه خودشو جمع و جور کنه، تو مرحله ای با اسنایپر هواشو داره و یه شخصیت کاربلد و صبوره اما ازون طرف خانم مکانیک کلا با لارا حال نمیکنه و مدام باهاش بحث میکنه

این ها رو در کنار هم بذاریم به عذاب وجدان خود لارا میرسیم. وقتی تو بای شروع به استراحت میکنید اون با خودش حرف میزنه خیلی جاها خودش رو سرزنش میکنه و میگه تقصیر منه که اینطوری شد...

توی توم رایدر هیچ مرحله تکراری وجود نداره و همین تنوع آدم رو تا آخر بازی مشتاق نگه میداره :) تنوع مراحل، تنوع دشمنان، تنوع ضربات که به مرور تقویت میشن کنار هم یه بازی بهتون میدن که ارزش اکتشاف روداشته باشه ":)

تمرکز این ماجراجویی علاوه بر پلتفرمینگ و اینور اونور رفتن با معما های طبیعی روی درگیری هم هست و شاید اینجا شباهتی رو بازی های اکشن سوم شخص حس کنید. اسلحه های ما شامل شاتگان، کلت کمری، کلاشینکف و تیرکمان میشن ، با رسیدن به هر استراحت گاه تو نقظه میتونیم علاوه بر بروز رسانی شون با کمک مهره هایی که جمع کردیم ، توی مکان های دیگه fast travel کنیم .

@________________@

شاید اگه یکم رو بعضی جزئیات کار میشد این بازی میتونستیم بذاریم کنار شاهکارها، مثلا تنوع بیشتر تو انتخاب مسیر پلتفرمینگ یا افزایش قابلیت بقا

و البته جزئیات بیشتر رو بعضی شخصیت ها مثل شخصیت منفی اصلی و دکتر عینکی مون :) چون میتونستند یکم پخته تر باشن تا اهدافشون ملسموس تر بشه و خدارو چه دیدی ، اگه یاماتای هم یه باس فایت بود دیگه گریبان میدریدیم ^_^

چیزی که برام جالب بود شباهت و تفاوت های این بازی با far cry 3 بود چون جفتشون ماجراجویی هستند، یکی سریع یکی نیاز به تمرکز، یکی وحشت طبیعت یکی شکار و ساخت و ساز، یکی اتوماتیک خوب میشه یکی باید پادزهر بزنی، یکی برپایه درگیریه و اون یکی پلتفرمینگ و معما و هردوشون خوب به هدفی که میخوان میرسن .
":)

امیدوارم خوشتون اومده باشه و اگه بازی رو تجربه کردید حتما بهم بگید ^_^